المراهقة والثلاثيني

الفصل السابع من هنا
رواية المراهقة والثلاثيني الفصل السابع

لقيت نور بتتكلم فى التليفون فى الصاله على راحتها جدآ كنت لسه راجع من الشغل وكان فات اسبوع على الحوار بتاعنا، دخلت وقعدت وولـ,,ـعت سيـ,,ـجاره سمعتها بتقول، لا مش هتأخر، مسافة الطريق
سيبك منه ميقدرش يعمل حاجه

نور خلصت المكالمه وقالت انا خارجه

يسألها رايحه فين؟

قالت هقابل هند صاحبتى

مسكت نفسى بالعافيه،هند دى اكتر واحده بكرهها من صاحبتها وكنت حـ,,ـذرتها انها تقطـ,,ـع عـ,,ـلاقتها بيها فترة الخطوبه، بنت مش كويسه،بتاعت خروجات ورقص، تحسها كده العوبانه ومش سالكه

نور كانت قطـ,,ـعت عـ,,ـلاقتها بيها فعلآ، ليه دلوقتى قررت ترجع كل حاجه تانى؟

بتحاول تضايقنى ولا مجرد عند؟

نور بعد ما قالت هقابل هند وقفت لحظه مستنيه ردة فعلى، انا مفتحتش بقى

سألتنى بسخريه، عايز حاجه؟

لا، ترجعى بالسلامه، الفون رن تانى، نور دخلت اوضتها والفون على ودنها

لا يابنتى قلتلك خلاص معدش فيه منه ده، براحتى، ميقدرش يعمل حاجه

انا فى الطريق اهو

خرجت وقفلت الباب وراها، كنت مجهز كل حاجه، كاميرا صغيره مش باينه حطتها فى مكان يكشف السـ,,ـرير، كان املى انها تلقط اى محادثه او حركه من نور، تأكدت ان الكاميرا متوصله كويس، وقبل نور ما ترجع خرجت عشان أبين انى مش مهتم ولا بفتش وراها

كلمتنى نور اول ما رجعت بتسألنى انت فين؟

قلتلها انا فى مشوار ومش هرجع غير بعد نص الليل

نور سكتت شويه، الوقت كان عصر، قالت بنبره فيها شك هتفضل بره كل ده؟

قلتلها اه خدى راحتك ومتقلقيش عليا