المراهقة والثلاثيني
نور دخلت هى وحماتى يعملو شاى فى المطبخ، انا وحمايا قعدنا ندردش فى حال الدنيا
خرجت حماتى من المطبخ اولآ ونور وراها مكسوفه ووشها كله احمر
حماتى عماله تقول بصوت مسموع مينفعش كده، إلى عنده مشـ,,ـكله يحلها
مرضتش اعلق لانى مش فاهم حاجه
خدت نور على جنب، بسألها فيه حاجه؟
رفعت كتفها وزمت بقها، لا مفيش، قلتلها عايزين نقوم بالواجب مع أسرتك ونعزهم على الغدا
حمايا وحماتى كانو قاعدين بيتودود مع بعض، قلتلهم احنا عازمينكم على الغدا النهرده
حماتى قالت لا احنا ماشين، ورانا حجات لازم نعملها وبصت ناحية حمايا إلى كان محرج
قال يا ابنى احنا ماشين لكن هنجيب ضيوف معانا بكره
قلتله تشرفو يا عمى، الشـ,,ـقه ملككم
بسأل نور بعد ما مشيو، ضيوف مين الى هيجو مع والدك بكره؟
حد من قرايبكم؟
قالت بنرفزه معرفش ودخلت اوضتها
كنت مضايق خرجت قعدت على القهوه مرجعتش غير الساعه عشره بالليل، نور كانت فى اوضتها، خبطت عليها بقلها ها عامله ايه النهرده
لسه خايفه؟
قالت مـ,,ـيته من الرعـ,,ـب، معلهش اصبر شويه محتاجه وقت عشان اتأقلم انت عارف انى لسه صغيره ومجرد ذكر الموضوع ده قدامى بيخيلنى أشعر بالغثيان
قلتلها انا طالع انـ,,ـام، قالت وانا كمان متوتره وعايزه انـ,,ـام، مجـ,,ـنيش نـ,,ـوم خالص، دماغى كانت هتنفجر، راسي عماله تودي وتجيب، نص ساعه وسمعت صوتها فى التليفون، بكره متقلقش، اصبر شويه احنا صبرنا كتير، مستحيل طبعا اخليه يلمـ,,ـسنى
الفار لعب فى عبى، بس مرضتش اعمل مشـ,,ـكله استنيت لحد الصبح لقيت والد نور وحماتى داخلين معاهم شيخ
