المراهقة والثلاثيني

يسألهم فيه ايه

سحبت نور من ايدها ودخلنا المطبخ، زعقت فيها، انتى لازم تقوليلى على إلى بيحصل بالظبط

نور قعدت تعيط، قالت انا اسفه مكنش قدامى حل تانى، اضطريت اكذب واقول لماما العيب منك عشان كنت جدا
واترجتنى اسامحها، صـ,,ـعبت عليه، قلتها خلاص مفيش مشـ,,ـكله

طلعت بره تانى والشيخ قعد يدينى فى مواعظ كتيره ويقراء علي قرأن ويسألنى عن حاجات خاصه، استحملت كل ده عشان خاطر نور لحد ما قال خلاص كل حاجه تمام ومشيو من عندنا

بعد من غادرو المنزل نور قعدت تعتذرلى وتتأسف انها حطتنى فى الموقف ده وقالت إنها معترفه بغلطها وراضيه باى احكم بيها عليها

قلت فعلا ان يا نور ، انتى لازم تدينا فرصه نكون مع بعض

نور وشها اتخض وبعدت عنى كأنها اتلسعت، قالت من فضلك بلاش انا مرعوبه

قلتلها احنا لازم نحاول متخفيش !

مسكت هدومها ضمتها على جسـ,,ـمها وقعدت تعيط وتلطم وتصرخ انا مرعوبه، حـ,,ـرام عليك سيبنى شويه
حالتها كانت اوفر اكتر من الازم

قلتلها نور انتى مخبيه عنى حاجه؟
قالت لا والله، بس سيبها للظروف

قربت منها مسكت ايديها، لو كانت خايفه فعلا هسيبها ، بصيت فى بؤبؤ عينيها بتركيز، كان بيتحرك بسرعه كبيره تأثير ناتج عن كذب او رعـ,,ـب شديد، لكن ايديها مش مرتعشه، أطرافها ثابته رغم كل ما تحاول أن تظهره من جزع

سبت ايديها فى حركه ودوده، طبطبت عليها، طمنتها، منحتها شعور مزيف انى مصدقها

بعد شويه خبطت على اوضتها وقلتها انا خارج هتأخر شويه

بعد ربع ساعه رجعت الشـ,,ـقه بحجت انى نسيت حاجه، دخلت اوضتها المترتبه خدت اى حاجه من المكتبه وخرجت
تليفونها كان فى ايدها، قلت لها سلميلى على مامتك

مامتى؟ سألتنى